ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΟ ΥΛΙΚΟ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΠΟΝΤΙΑΚΕΣ ΚΑΙ ΘΡΑΚΙΩΤΙΚΕΣ
Σάββατο 20 Φεβρουαρίου 2010
ΠΑΡΑΠΟΤΑΜΟΣ ΙΣΤΟΡΙΑ-ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
ΠΑΡΑΠΟΤΑΜΟΣ
Ένα πολύ όμορφο χωριό στους πρόποδες των Κρουσίων!!!
Το χωριό Παραπόταμος, βρίσκεται στο Β.Δ. τμήμα του Νομού Σερρών και . Η ακριβής θέση του χωριού είναι κοντά στους πρόποδες του βουνού.
Από Ανατολάς συνορεύει με τα χωριά
Οδηγήτρια(Ραντίλα) και Σιδηροχώρι(Κεσιτζή Τσιφλίκ)Μοναστηράκι(Ντελή Χασάν) Βορεινά με την Μακρυνίτσα(Ματινίτσα) τα Πλατανάκια(Σούκοβα) και Άνω και Κάτω Πορρόϊα, την Ροδόπολη(Σ.Σ.Ποροΐων), Δυτικά με το Θεοδώριο(Θεοδώροβο) την Ανατολή(Ανατολού) το Καλοχώρι και Καστανούσα(Πάλμους-Ντοβά τεπέ), Νότια είναι το όρος Κρούσια.
Έχει πλούσια βλάστηση και καθαρά τρεχούμενα νερά.
Ιστορικά στοιχεία υπάρχουν λίγα, αρχής γενομένης από την επικράτηση των Τούρκων στην περιοχή το 1383 μ.Χ., όπου ολοκληρώθηκε ο εποικισμός στην διάρκεια του επόμενου αιώνα από Τούρκους της Μ. Ασίας. Από διάφορες ενδείξεις πιστεύεται ότι στον Παραπόταμο κατοικούσαν πριν τo 1383 μ.χ. χριστιανικές οικογένειες, οι οποίες δεν αποτελούσαν ενιαία κοινότητα, αλλά ζούσαν διασκορπισμένες επάνω από το σημερινό χωριό στο βουνό κατά σόγια ή μαχαλάδες και η ασχολία τους ήταν κυρίως η κτηνοτροφία, αφού η περιοχή είχε εκτάσεις με βοσκοτόπια και νερά. Κατά τόπους υπήρχαν μικρά ανοιχτά κομμάτια γης τα οποία τα χρησιμοποιούσαν να καλλιεργούν ότι τους ήτανε απαραίτητο για την διατροφή τους.
Η ίδρυση του χωριού υπολογίζεται μεταξύ 1500 μ.χ. και 1600 μ.χ., λαμβάνοντας υπ’ όψη ότι, οι Τούρκοι ολοκλήρωσαν την εγκατάσταση τους στην περιοχή στο τέλος του 1400 μ. χ., τη μαρτυρία του Τούρκου περιηγητή Ελβιά Τσελεμπή στα 1668 Μ.Χ. για «ευημερούντα χωριά» της επαρχίας Σιδηροκάστρου,οπότε υπήρχε οργανωμένη κοινότητα και επομένως η κατοίκηση του πραγματοποιήθηκε πολύ νωρίτερα.
Έχει πλούσια βλάστηση και καθαρά τρεχούμενα νερά.
Ιστορικά στοιχεία υπάρχουν λίγα, αρχής γενομένης από την επικράτηση των Τούρκων στην περιοχή το 1383 μ.Χ., όπου ολοκληρώθηκε ο εποικισμός στην διάρκεια του επόμενου αιώνα από Τούρκους της Μ. Ασίας. Από διάφορες ενδείξεις πιστεύεται ότι στον Παραπόταμο κατοικούσαν πριν τo 1383 μ.χ. χριστιανικές οικογένειες, οι οποίες δεν αποτελούσαν ενιαία κοινότητα, αλλά ζούσαν διασκορπισμένες επάνω από το σημερινό χωριό στο βουνό κατά σόγια ή μαχαλάδες και η ασχολία τους ήταν κυρίως η κτηνοτροφία, αφού η περιοχή είχε εκτάσεις με βοσκοτόπια και νερά. Κατά τόπους υπήρχαν μικρά ανοιχτά κομμάτια γης τα οποία τα χρησιμοποιούσαν να καλλιεργούν ότι τους ήτανε απαραίτητο για την διατροφή τους.
Η ίδρυση του χωριού υπολογίζεται μεταξύ 1500 μ.χ. και 1600 μ.χ., λαμβάνοντας υπ’ όψη ότι, οι Τούρκοι ολοκλήρωσαν την εγκατάσταση τους στην περιοχή στο τέλος του 1400 μ. χ., τη μαρτυρία του Τούρκου περιηγητή Ελβιά Τσελεμπή στα 1668 Μ.Χ. για «ευημερούντα χωριά» της επαρχίας Σιδηροκάστρου,οπότε υπήρχε οργανωμένη κοινότητα και επομένως η κατοίκηση του πραγματοποιήθηκε πολύ νωρίτερα.
Η πρώτη επιβεβαιωμένη αναφορά στις γραπτές πηγές για την περιοχή χρονολογείται στον 12ο αιώνα.
ο Αραβας γεωγράφος AL IDRISI , που επισκέφτηκε την περιοχή, την περιγράφει σαν μία ευφορη περιοχή, με αμπέλια, καρποφόρα δέντρα,
καλλιεργήσιμη πεδιάδα. Με τα λόγια αυτα περιέγραψε και ο Τουρκος περιηγητής Εβλιά Τσελεμπί στο πέρασμά του απο εκει, το 1665 μ.Χ.
Στις απογραφές που εγιναν στα χρόνια του Μεχμέτ Β’ ( 1464/65 και 1478/79 μ.Χ.)αναφέρεται οτι στη περιοχή υπήρχαν 321 χριστιανικά σπίτια, 86 μουσουλμανικά και συνολικό πληθυσμό 2.364 κατοίκους. Οι μαχαλάδες της ήταν 12.
ο Αραβας γεωγράφος AL IDRISI , που επισκέφτηκε την περιοχή, την περιγράφει σαν μία ευφορη περιοχή, με αμπέλια, καρποφόρα δέντρα,
καλλιεργήσιμη πεδιάδα. Με τα λόγια αυτα περιέγραψε και ο Τουρκος περιηγητής Εβλιά Τσελεμπί στο πέρασμά του απο εκει, το 1665 μ.Χ.
Στις απογραφές που εγιναν στα χρόνια του Μεχμέτ Β’ ( 1464/65 και 1478/79 μ.Χ.)αναφέρεται οτι στη περιοχή υπήρχαν 321 χριστιανικά σπίτια, 86 μουσουλμανικά και συνολικό πληθυσμό 2.364 κατοίκους. Οι μαχαλάδες της ήταν 12.
Το όνομα Παραπόταμος, το πήρε από το ποτάμι που βρίσκονταν λίγο έξω από χωριό γύρο στο 1926. Πριν είχε το όνομα Σοκόλοβο ή Τσοκόλοβο και πιστεύεται ότι οι Τούρκοι δώσανε το όνομα.
Ο Παραπόταμος, υπήρξε χωριό γεωργοκτηνοτροφικό, με κύρια παραγωγή τον καπνό εξασφαλίζοντας συνάμα με άλλες παραγωγές τις καθημερινές ανάγκες των κατοίκων.
Οι κάτοικοι του, σχεδόν όλοι πρόσφυγες Πόντιοι, αλλά και Θρακιώτες (Ανατολική Ρωμυλία) παρά τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετώπισαν στην αρχή κατά την εγκατάσταση τους
και στην συνέχεια από τους συνεχείς πολέμους, κατόρθωσαν να ορθοποδήσουν, να ξαναφτιάξουν από την αρχή την ζωή τους και να δημιουργήσουν μια ζωντανή σε όλα κοινωνία.
ΣΗΜΕΡΑ
Ο Παραπόταμος (Τοπική Κοινότητα Ανατολής - Δημοτική Ενότητα ΚΕΡΚΙΝΗΣ), ανήκει στον δήμο ΣΙΝΤΙΚΗΣ της Περιφερειακής Ενότητας ΣΕΡΡΩΝ που βρίσκεται στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα “Καλλικράτης”.
Η επίσημη ονομασία είναι “ο Παραπόταμος”. Έδρα του δήμου είναι το Σιδηρόκαστρο και ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.
Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο “Καποδίστριας”, μέχρι το 2010, ο Παραπόταμος ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Ανατολής, του πρώην Δήμου ΚΕΡΚΙΝΗΣ του Νομού ΣΕΡΡΩΝ.
Ο Παραπόταμος έχει υψόμετρο 96 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, σε γεωγραφικό πλάτος 41,2343909264 και γεωγραφικό μήκος 22,9888284617.
ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ -ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ
Όπως και σε όλα σχεδόν τα χωριά της περιοχής οι κάτοικοι
του Παραποτάμου στην πλειοψηφία τους είναι γεωργοί και κτηνοτρόφοι.
Οι γεωργοί ασχολούνται κυρίως με την καλλιέργεια καπνών στα πεδινά και καρποφόρων δέντρων στα ημιορεινά.
Εδώ πρέπει να αναφέρουμε ότι η έκταση της Κοινότητας Παραποτάμου το 1930 μοιράστηκε σε όλες της οικογένειες
που ήταν ήδη εγκατεστημένες στο χωριό.
Επίσης σε πιο περιορισμένες εκτάσεις καλλιεργούν και πολλά άλλα φυτά.
Τέλος υπάρχουν αρκετοί κτηνοτρόφοι γιατί όπως και τα άλλα χωριά του δήμου έχει αρκετή έκταση για την εκτροφή αιγοπροβάτων. Τέλος υπάρχει και μια πολύ σύγχρονη μονάδα εκτροφής βοοειδών με πολλά ζώα.
Εκτός από τις δύο αυτές επαγγελματικές ομάδες, στο χωριό διαμένουν και αρκετοί υπάλληλοι, βιοτέχνες και επαγγελματίες.Πολλές και όμορφες αναμνήσεις έρχονται στο μυαλό μου από την ζωή του χωριού μας, το κάδρο με τις φυλλωσιές, το πιο όμορφο του κόσμου. Άλλος ήλιος, άλλος αέρας και άλλοι άνθρωποι στο μαγευτικό τόπο της παιδικής μας ηλικίας. Αληθινή ποιότητα ζωής, με την ομορφιά της απλότητας, της φυσικής αρμονίας και με τα πεντακάθαρα νερά χωρίς τις χλωρίνες και σκληρότητες…
Υψόμετρο 96 μέτρα
Γ. Μήκος 22,9888284617 E
Γ. Πλάτος 41,2343909264 N
ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΡΑΠΟΤΑΜΟΣ
Ο ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ
ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΕΞΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΟΠΟΝΥΜΙΩΝ
Κεσόγλου Χρήστος
TAXIDIOTHS
Ο ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ
ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΕΞΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΟΠΟΝΥΜΙΩΝ
Κεσόγλου Χρήστος
TAXIDIOTHS
ΠΟΝΤΟΣ Παροιμίες-Γνωμικά
Παροιμίες-Γνωμικά
1. Άλλα νουνίζ ο γάιδαρον και άλλα η γαϊδουρίνα.
2. Άλλον τ’ ομμάτ’ του κουκουδά και άλλον τη κορώνας.
3. Άρκου μαλλίν μετάξ’ κ’ ίνεται.
4. Έγκεν τ’ απάν αφκά.
5. Έδεκεν την Πόλιν φωτίαν.
6. Εμ τ’ οβού τ’ απές εμ τ’ ελέας τ’ εξ’.
7. Εσέν κορτσόπον λέγατο κι εσύ νυφίτσα άκσον.
8. Έφαενα κι εκάτσεν.
9. Η γραία έμαθεν αβράκωτος και βρακωμέτζα εντρέπεται.
10. Η μάνα εν αγέννετος και μίαν γεννισκάται.
11. Καλανταρή αγγούρια.
12. Κι θέλατο, κι θέλατο, κυλίστε το κι ας έρται.
13. Μ’ έρχουσνε, κι αστ’ έρθες καλώς όρισες.
14. Με τα νύχια σ’ θα τσαφίεσαι.
15. Να σαν εμάς.
16. Ναϊλλοί σ’ άτον που πάει.
17. Ντο κ’ εγροικά το κιφάλ νεγκάζ τα ποδάρια.
18. Ο Θεόν σκάλας ανιβάζ και σκάλας κατιβάζ.
19. Ο σκύλλον ντο ‘μαθάν, άλλο κι απομαθάν.
20. Ο σκύλον α σο τέρεμαν εψόφησεν.
21. Ο σκύλον π’ υλάζ κι αρπάζ.
22. Όλια εποίκεν κι’ επέμνεν αβαράς.
23. Ους να ευρήκουμε τον αλογάν, καλκεύουμε τον γαϊδουράν.
24. Ους να νουνίζ’, η πολ’ επάρθε.
25. Ποίσον με κι’ αν κ’ εμοιάζον σε, φτύσον με.
26. Ποίσον το καλόν και σύρον ατο σο γιαλόν.
27. Ποίσω μεν κι αν κι εμέζωσε πατ’ και φούρξωμαι.
28. Πολλά βούτυρον πεχ’ βάλ’ και σα λάχανα.
29. Ση γούλα σ’ κ’ ερούξεν.
30. Σύρτε με κι ας κλαίω.
31. Τ’ ομμάτ ντο κι γιαρεύ’ ας εβγαίν.
32. Τα λάχανα ελέπ’ και τη φραχτήν κι’ ελέπ.
33. Τάξον τον παλαλόν ας χαίρεται.
34. Τη χώρας πάντα νόστιμον εν.
35. Φαζ’ την ελαίαν κι αφκά κρατεί ασκίν.
36. Ώβασον κι επεκεί κακάντσον.
37. Χωρίς άψιμον, καπνός' κι εβγαίν'
38. Χωρίς άνεμον, ανεμοσκούται.
39. Χώμαν έφαεν και τσιρνέαν’κι εξέγκεν.
40. Χρωστώ και’ κι εχρωστούνε με, κι ανθέλω παίρνω κι άλλα.
41. Χρυσόν’ κι έν’ ήνταν ΄γιαλίζ’.
42. Φωλέαν ποι’ ΄κι έχτισεν, οσπιτ’ ποι’κι εποίκεν και κορίτσ’ ποι’΄κι επάντρεψεν α σα τέρτια χαπάρ’ ΄κι είχεν.
43. Τον τσίγγενον εποίκανατόν βασιλέαν, κι ατός είδεν τα τσουπούγα κι είπεν: «ντ΄ έμορφα καλάθε είντανε!»
44. Εμέν΄τερεί κι εσέν΄ ελέπ'.
45. Άβουλα τη Θεού φύλλον 'κιλαϊσκεται.
46. Απ΄ έξ΄ ο χορός γαϊτάν΄έν΄
47. Τον τεμπέλ έστειλ΄ ατον σ΄ορμάν και τ΄ ορμάν όλον μίαν 'α εκατείβαζεν.
48. Άρκον σα ξύλα έστειλαν, καιγρίζεψεν το δάσος.
49. Ας λείπει το καλόερον, ας λείπει κι η ευχή ατ΄
50. Εκυλίεν το πιθάρ, και εύρεν το πώμαν.
51. Οι πολλοί μαμήδες το παιδί κοτσόν εφτάγνεν.
52. Κάττα σ΄σο κρέας ΄κ έφτασεν και είπεν:Παρασκευή έν.
53. Κοκίν,κοκίν , γομούτε το σακκίν.
54. Ποι’ αποθάν’κι κλώσκεται ποι’ γερά κι νεούται
ήμποιος τρώεικαι πιν’ πολλά καμίαν κι κομπούται!
ήμποιος τρώεικαι πιν’ πολλά καμίαν κι κομπούται!
55. Βούτυρον έλειψες ΄ς σό ψωμίν άτ΄
56. Τ΄Αεργί΄το φούστορον ακριβόν έν΄.
57. Ούμπαν κοτζοί, κι ούμπαν στραβοί σον Παντελεήμον.
58. Νέ΄ν ψωμί νέ΄ν καρδίαν.
59. Τρυγομηνά χειμός καιρός και χιόνια τα ραχία, ασά παρχάρια έφυγαν κι εκλώσταν σα χωρία.
60. Ο θεός αν έκουεν τα σκυλία στούδα θα έβρεχεν
ΠΗΓΗ http://www.pontos.gr/modules/redirect.aspx?bannerid=1
ΠΗΓΗ http://www.pontos.gr/modules/redirect.aspx?bannerid=1
Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2010
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
