Σκώθκι που τ νύχτα Νικόλας, χμώνας κιρός , χιόνζι , να πάει στου μαντρί. Πήρι κι τ γναίκα τ μαζί τ , ν' αρμέκσναν . Πήαν , μι του μηχανάκκ , αμάκσσ δεν είχναν....Ικεί απ άρμιγαν λιέει Φρόσου :
- Νικόλα μ , τα πουδάργια μ μπούζιασαν , άηντι μπήντζι , να πάμι στην καλύβα να μι....ζιστάνς....
- Τέκα Φρόσου μ να τιτχιώσουμι πρώτας τα πράματα κι α σι τιτχιώσου κι σιένα ύστρα......
- Αηντι κι τρέμναν τα πουδάργια μ....
Κάναν κιρό μπίτσαν τ άρμιγμα , πήαν στην καλύβα....
- Νικόλα μ....σι ιρέβου....!
- Ιγώ να δγεις....αμά πρώτα δλεια κ ύστρα του παναίρ....!
- Νικόλα μ....σι' αγαπάου...
- Του κσιέρου.......κσιντίσ κι λούφαζι....
Κυρίως αλλά όχι απαραίτητα με ''κάποιο'' συγκεκριμένο δάκτυλο κι άμα έχς καμμιά μπαμπάτσκια δαχλύνα (π.χ. αγρότς,οικοδόμους) κεί να διείς πως ξιπάζιτι μόλις τουν μπιζουκώεις.
Χιλια ινιακόσχια ικσήντα εκσσ. Μάνα μ ήταν στν Γερμανία κι μι τρούσι μπάμπου μ . Ενα μισμέρ ήρθι γειτόνσα Πέτρινα νσ χαλέπσσ λίη ζάχαρρ , φου τσ μπίτσι...
-Πέτρινα , έλα του βραδδ να κάτσουμι , πες κι τ Γιώργινα....
Πήρι μπάμπου μ τ λάμπα , νιγιόμσι μι πιτρέλιου , καθάρσι κι του λαμπουηάλ , του κρέμασι στου ντβαρρ , να είνι έτμου.
Ταμάν σκουτίνσι , ήρθι Πέτρινα μι τ Γιώργινα...
- Εκατσαν στου καθισκό . Πέτρινα ήφιρι μαλλί να γνέσσ , Γιώργινα ένα σιμδάκκ .
- Αααα τι καλά μουσκουβουλάει....κι τράει στου ταβάνν.... απ ούταν πεντ - εκσσ κυδώνια κριμασμένα....
- Γω κρέμασα κι πουρτουκάλια....δε α ιρέβς να παένς άμσ δα νάρθεις....
Παέν μπάμπουμ φέρν τρία γλυκά κυδώνν κι νιαρό να τς κιράσσ....
- Γεια στα χέργια σ Νέντου μ , άμααα του πέτυχις....! Αη να καλουπαντρέπσις κι ντ Δήμητρα σ κι τουν Θουδουράκ σ...
Αρχίνσαν να πλέαναν , να γνέθναν , κι τα μασάλια τιλιουμό δεν είχναν.....! Ως τζ δγυο του στόμα τς δεν κλούσι...
Τι σ ούπα....? Δε σ ούπα να βαλς του κουντουγούν σ...? Μπανιαρίσκις , μ βγήκις στου μιηντάνν μι βριμένου κιφάλλ , μούρθεις , ούτ νζ χουρατέπς δεν μπουρείς κι μίκσα σ τρέχχ...Αη να σι φκειάσου κάνα τσιάι , κι να σι βαρέσου βιντούζις , ταχειά εχουμι δλεια ....Τουν κότσινου τουν γκρέμσι του γρουν , νζ τουν φκειάσουμι....τουν έβαλα μεσ στ αχούρ μι τα μπάλια....
Κι σ ούπα : Μη παένς στου σκουλιό σαντέ μι ντ μπλούζα σ....αμ δε μ άκσις....! Σν ηλικία σ μάνα μ δα μι λιέφκινι , δα μι τσάκζι στου κσύλου.....!
Μούρθις μι τα μανίκια γιουμάτα μίκσις , τα ματούδγια σ πρισμένα κι γκούχου - γκούχου.....λιες κι κατάπχεις κάναν ζιάμπου....!
Λίβρα τρώει τουν τραχανά απ σ ώφκειασα , άηντι όσου κόμα ζηματάει , να νοίκσ λίου λιμουτσκάκ σ κι στου κριββάτ. Ως να φας , πάου γω ζ Γκένου , να μ δωκ λίου σπίρτου να σι τρίπσου....άκσις....?
Κι τν αλλ φρα να νι ακους τν μάνα σ......ένα σουρό χουζμέτχια έχου κόμα , α φκειάνου κι τ γιατρέσσα......κσιρουκιφαλάδις....κι πατέρα σ τέτχιους είνι.....ούλου του φκο σας φκειάντι....
........Γκαγκαβουζαίοι , τι χαήρ κι προυκουπή πιριμένς.....άχρηστου νταμάρρ....!
Μνια ύφινι , γιαλλ μαήριβι , γιάλλους είχι δικαστήριου στην Κουμουτίνια , κλήρους έπισι στουν Κσινουφώντα ,
να πάει μουναχός στα πουρνάργια . Πήρι τουν καζμά κι του τσικούρ , μνια λαήνα νιαρό κι πάει στουν Αγιου Κουσταντίνου....Εκουπσι , έκουπσι πουρνάργια , τ άφκειασι καμνιά δικαργιά θυμουνιές , τ βγήκει πσχη τ...
Κατ τς δγυο η ώρα του μισμέρ , γύρσι στου σπιτ , τουν τράει μάνα τ :
- Μισμιριάτκα μούρθις.....μπίτσις του κόπσμου....?
- Μπίτσα μάνα , κουράσχκα , μπαήλτσα , βάλι μ να μπαμπαλικώσου κι να πάου να πλαηάσου....τι φαί έφκειασις....?
- Ιφκάδις....πατέρα σ μ είπι α φερ κριάσσ , α του φκειάσου ταχειά , δα ναρθ κουμπάρα μας απ τα Μουνόσπιτα.....*
Αηντι πάνι στου γιαλάκκ κι πλενς , ως να ζιστάνου τς Ιφκάδις...άηντι.....
Τσάκωτα καλά μαρί
Απόδοση:
Πιάστα καλά μαρί μη σου πέσουνε και σπάσουνε και γεμίσει ο κόσμος γυαλιά, Θα κοπείς και θα γεμίσεις και αίματα γιαυτό κράτατα όλα καλά ...
Δικαητία του πινήντα . Η Γιουρντάνου , η Καλλιόπα κι η Πανουρέα , γειτόνσις , κουρτσούδγια καμνιά δικαουχτώ χρουνό , κσικίνσαν π του χουργιό , να παν ζ πηγή να φέρναν νιαρό μι τς λαήνις. Πήαν , του νιαράκκ μπουζ , έβγινι ανάμσα που κατ πέτρις , γιουμάτου ζιαμπέοι . Βγανν Πανουρέα πρώττ του καφινίτσ που έναν τουρβά κι αρχίνσι να γιουμόζζ τ λαήνα .
Υστρα γιόμσαν κι γιάλλοις , τς φουρτώθκαν στουν ώμου κι κσικίνσαν για του χουργιό. Στου πρώτου σπίττ , όκσου π του χουργιό , έμεινι ου αγαπητκός τς Καλλιόπας , ου Μιχάλς.Ταμάν πιρνούσαν που κει , τς έίδγει Μιχάλς κι τς κρενν :
- Καλώς τς όμουρφις κουκόνις.....! Καλλιόπα γρώνσι τ φουνή τ , τζιαλντούμικσι καρδίτσα τς , κατσιούρτσι τ λαήνα , ικατό κουμμάτχια ίνκι....
- Α σ δώκου μνια άλλ....κι τς όφιρι μνια λαήνα...
Καλλιόπα κουκίνσι , ντράπκι , τα χειλούδγια τς έτριμαν σαν του φύλλου , αμά τ ούπι :
- Α μι γδαρρ μάννα μ , αμα δγει κσενν λαήνα....κι έφκι.....
