Παέν η Θανασός μες στου καφινίου
θυμουμένους κι φουνάζ :
Ποιός πάει ρε κι έγραψι ζτν γέφυρα έξω που το χουριό
κάτω η δεξιά κι του ίδαν τα μλάρια κι λαχτάρσαν κι δεν ίπιαν ντίπ νιρό;;;
Κι τουν απαντάει η Γιώρς:
Μαθές ρε Θανάς ας μη τα μάθινις γράμματα....
Στου χουριό η μπάρμπα Γιαννς ιτίμαζι του μλάρ για να πάει στου παναίρ. Τουν πήρι χαμπάρ η τσακαλουπαρέα τ μαχαλά κι τουν κύκλουσι.... Μπάρμπα Γιανν θα μι φέρς μια σφυρίχτρα ;;; Λέι του μκρέλ... Θα σι φέρου πιδίμ .....
Μπάρμπα Γιανν θα μι φέρς κι με μια σφυρίχτρα ;;;
Θα σι φέρου κι σιε παιδούδιμ .......
Μπάρμπα Γιανν , πάρει μιά δραχμή να μι φέρς κι με μια σφυρίχτρα.... λέι η τρίτουςς...
κι η μπάρμπα Γιαννς
Για πιδούδιμ , ισύ θα σφυριίξξ ...
Παραγγέλνει ένας τουρίστας Ελληνικό καφέ
σε καφενείο σε κάποιο από τα χωριά μας.
Τον σερβίρει ο καφετζής και ο ξένος
τουρίστας τον ευχαριστεί με ένα ΟΚέυ .
Και ο μπάρμπας απουλουέτει ¨ Καίει δε καίει θα τουν πχείς¨
Κάθουντε στου καφινείου η Μήτσους κι Γιώρς .
Γυριζ η Μήτσους μετά απού πολύ σκέψ κι λέει στου Γιωρ :
φίλε πλάω τα μαξ....
απαντάει η Γιωρς :
μήπως του εχς στουκάρ;;
Λέει η Μήτσους : άρε κινίργιου είναι ,
ξανά η Γιώρς ρε μήπους του εχς στουκάρ;;;
Ρε αφού σι λέου κινούργιου είναι....
κι λέει η Γιώρς : αρέ στου καρ τιλεία τζ αρ(CAR.GR)....
Η θειά Πανάγιω, είχι τουν Σταυράκ μκρόν κι κατουριούνταν τ' νύχτα.
Η θειά η Καλιόπ, είχι τουν Θανασάκ' μκρόν, κι κατουριόταν κι αυτός τ' νύχτα.
Κάθι προυί λοιπόν, άπλουναν τα βριγμένα κι κουβέντιαζαν απ’ του μπαλκόν'.
-«Αχ Καλιόπ, αυτό του μκρό, μι σάπσι τα στρώματα.»
-«Κι τον δκόμ Πανάγιω, ταχιά θα του πάου στουν γιατρό»
-«Πάντου Καλιόπ κι τι θα σι πει, να πεις κι μένα»
Μετά δυο μέρις κι οι δυο, απλών' πάλι τα βριμένα στου μπαλκόν':
-«Μουρή Καλιόπ, του πήγις του μκρό στουν γιατρό, τι σι είπι, σ’ έδουσι κάνα φάρμακου;
-«Μ’ έδουκι Πανάγιω, ένα πουλί καλό φάρμακου. Τώρα του μκρό, δεν κατουριέτι μουνάχα αλλά χέζιτι κιόλας..
Δυό φιλινάδις παντριμένις βγήκαν μουναχές
ένα βράδ για να γλιντίσν.... παέν μι τ αμάξ σι άλλου χουριό
κι σι ένα μαγαζί έκατσαν κι ήπιαν κι διασκέδασαν....
στου γυρισμό απ πιρνούσαν μέσα απ του χουριό λέει η
μία τν άλλ που ουδηγούσι... σταμάτα να κατρίσου....
Σταματάι... κατιβέν και οι δυό κι μπδαν του κάγκιλου
απ του νικρουταφείου... αφου έφκιασαν τι δλιά τς έφκαν
κι πήγαν στα σπίτια τς...
Τν άλλ ντ μέρα τηλιφουνάει η άντρας τς μιανίς τουν άντρα τς αλνίς...
Τι γίνκι ρε ιχτέ του βραδ;;; που ίταν ρε ι θκιές μας ι ρουφιάνις;;;;
Η θκιά μ ίρτι κι δε φουρούσι βρακί.... τι μπιλιά βρήκαμι;;;
Αι ρε λέι η άλλους ισί δεν έπαθις τίπουτα.... η θκιά μ φουρούσι βρακί
αλλά ίχι κι μια κουρδέλα στου κώλου π έγραφι θα σε θυμόμαστε για πάντα
Στ Ροδόπολη στου καφινείου η μπάρμπας η Λιφτέρς λέι τς φίλοι τ:
Πάινα ιπρουχτέ μι του γαδούρ σιακάτ στου χειμαδιό κι μι πατάει μια βρουχή......
η μσός βρέχουμαν κι η μσός στιγνός....
Καλά ρε Λιφτέρ τουν λεν .... γιατί δε τραβούσις λιγάκ του καπίστρ...
Θα λα πάινι του γαδούρ κατά τα στιγνά κι δε θα βρέχουσαν...
