Σάββατο 1 Ιανουαρίου 2011

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΣ ΞΥΛΟΦΟΥΡΝΟΣ

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΣ ΞΥΛΟΦΟΥΡΝΟΣ
Ξυλόφουρνος στο χωριό

Δεν πάνε και τόσα πολλά χρόνια που το μόνο μέσο θέρμανσης στα σπίτια αλλά και για την παρασκευή του φαγητού ήταν το ξύλο...
Σήμερα θα μιλήσουμε για τους φούρνους ξύλων, που ήταν βασικό σημείο σε κάθε σπίτι, ειδικά στα χωριά και την επαρχία μας.



Για την κατασκευή του μαζεύονταν όλοι οι γείτονες για να βοηθήσουν:

Τα κύρια υλικά κατασκευής τους κοκκινόχωμα, άχυρο, σπασμένα κεραμίδια και σπασμένα τούβλα... απλά υλικά δηλαδή.
Κατασκευαστής;; Μα όλοι ήξεραν να φτιάχνουν έναν φούρνο: άντρες μα και γυναίκες..
Μέσα σε μια μέρα στηνόταν ο φούρνος με την συμμετοχη όλων, άλλος έχτιζε, άλλοι πατούσαν το κοκκινόχωμα με το άχυρο για να γίνει πηλός, άλλοι κερνούσαν κρασί, μεζεδάκια και ότι άλλο είχε το φτωχικό τους, ένα μικρο πάρτι, η πανηγύρι θα λέγαμε σήμερα.
Τις επόμενες μέρες όταν είχε στεγνώσει λίγο ο πηλός και στεκόταν πλέον ο φούρνος στα...πόδια του, τον άναβαν....
Αρχικά με ξερόκλαδα  και κληματόβεργες αφού ζεσταινόταν αρκετά, άρχιζαν να πέφτουν και τα χοντρά ξύλα, και τα κούτσουρα....
Με αυτόν τον τρόπο στέγνωνε ο πηλός και ψηνόταν ο φούρνος αρχικά.....
Όταν τα χείλη της μπουκαρόπορτας του φούρνου άσπριζαν ήταν η ένδειξη ότι ο φούρνος ήταν έτοιμος.
Συνήθως το πρώτο φαγητό που έμπαινε μέσα για ψήσιμο ήταν κρέας με πατάτες στον φούρνο, για να αποζημιωθούν όλοι όσοι συμμετείχαν στην κατασκευή του...
Για το ανάμα του φούρνου τις επόμενες φορές αρκούσαν 2 δεμάτια ξερόκλαδα, τόσο απλά.
Σχετική εικόνα

Το δεξί χέρι κάθε νοικοκυράς για την παρασκευή φαγητού άλλα και για το ψωμί του σπιτιού....
Αλήθεια υπήρχε σπίτι που δεν έκανε το δικό του ψωμί;;

Περάσαν τα χρόνια όμως και ο ηλεκτρισμός παραγκώνισε τον ξυλόφουρνο, οι φούρνοι εγκαταλελειμμενοι έπεσαν -γκρεμίστηκαν η τους χαλάσαμε εμείς γιατί ήταν μπανάλ για τα χρόνια μας...
Όμως ακόμα και σήμερα όταν μυρίσω ψωμί ή φαγητό στον ξυλόφουρνο, τότε αμέσως ξαναγυρίζουν γεύσεις στην μνήμη μου που δεν είναι ικανή καμία ηλεκτρική κουζίνα να μας δώσει!!
Τα τελευταία χρόνια, ειδικά με την οικονομική κρίση, ο κόσμος κατάλαβε το λάθος του και επιστρέφει δειλά- δειλά στην παράδοση του ξυλόφουρνου....
Η εικόνα ίσως περιέχει: φαγητό

Άντε επιτέλους να ξαναγεμίσουν αρώματα και γεύσεις οι γειτονίες στις επαρχίες μας.
Όταν τα χέρια ήξεραν να ζυμώνουν το ψωμί
Το τίμιο ψωμί της οικογένειας ζύμωσαν τα άγια χέρια της γυναίκας, μάνας…
και δύο στρογγυλά κουλούρια για τα παιδιά της.

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΨΩΜΙ 

Από την σπορά μέχρι την τελική του μορφή.

TAXIDIOTHS

Παρακολούθηση

Παρακολούθηση


Ήταν ένας τύπος που πίστευε ότι η γυναίκα του τον απατούσε.
Αποφάσισε λοιπόν ένα βράδυ να την παρακολουθήσει για να το διαπιστώσει με τα μάτια του.
Έτσι όταν βγήκε αυτή με το αυτοκίνητο μπήκε αυτός σε ένα ταξί...

... και την ακολούθησε. Σύντομα αντελήφθη ότι η γυναίκα του εργαζόταν σε ένα οίκο ανοχής.

Λέει ο τύπος στον ταξιτζή: "Θες να βγάλεις 100 ευρώ;"

Ο ταξιτζής αμέσως απαντάει: "Σίγουρα, τι θες να κάνω;"

Ο τύπος του απάντησε ότι το μόνο που είχε να κάνει ήταν να μπει στον οίκο ανοχής, να αρπάξει τη γυναίκα του και να την φέρει στο ταξί.

Έτσι πάει ο ταξιτζής μέσα και δυο λεπτά αργότερα η πόρτα του οίκου ανοίγει με μια δυνατή κλωτσιά και εμφανίζεται
ο ταξιτζής τραβώντας μια γυναίκα που κλωτσάει, ρίχνει μπουνιές και τσακώνεται σε όλη τη διαδρομή μέχρι το ταξί με τον ταξιτζή.

Ο ταρίφας ανοίγει την πόρτα, πετάει τη γυναίκα μέσα στο ταξί και λέει στον τύπο: "Κράτα την!"

Ο άντρας την κοιτάει και φωνάζει στον ταξιτζή: "Τι έκανες ρε ηλίθιε; Αυτή δεν είναι η γυναίκα μου!"

"Το ξέρω", απαντάει ο ταξιτζής, "Αυτή είναι η δικιά μου... Τώρα πάω πίσω για τη δικιά σου..."


TAXIDIOTHS

Γιατί, μάνα σου είμαι;

Γιατί, μάνα σου είμαι;


Ένα αεροπλάνο πέφτει στη ζούγκλα. Το βρίσκουν οι κανίβαλοι ιθαγενείς,
και παίρνουν τους 100 επιζώντες να τους πάνε στον αρχηγό τους.
- Αρχηγέ, τι να τους κάνουμε;
- Βάλτε τους στο καζάνι να τους μαγειρέψετε!
Ο νεαρότερος της φυλής:
- Και τη γριά αρχηγέ;
- Γιατί, μάνα σου είναι;
- Αρχηγέ, περίσσεψαν 50, τι να τους κάνουμε;
- Σουβλίστε τους!
- Και τη γριά αρχηγέ;
- Γιατί, μάνα σου είναι;
- Αρχηγέ, περίσσεψαν 10, τι να κάνουμε;
- Γ****** τους!
- Και τη γριά, αρχηγέ;
Και η γριά:
- Γιατί, μάνα σου είμαι;

TAXIDIOTHS

Πιάσε τον λαγό

Πιάσε τον λαγό


Είναι ο Μήτσος και ο Κίτσος, δύο τσοπάνοι καθισμένοι στην ραχούλα και τα λένε:
- Ρε συ Κίτσο, πόσο καιρό έχεις να γαμήσεις;
- Έξι μήνες. Εσύ;
- Και εγώ το ίδιο, απαντάει ο Μήτσος.
- Ωρέ συ, λέει ο Κίτσος, αφού έχουμε να γαμήσουμε τόσο καιρό, και αποκλείεται να βρούμε εδώ καμία γυναίκα,
δεν το κάνουμε τα δυο μας πίσω από τα δέντρα;
- Τι λες ρε! Και αν μας δουν θα βγεί βρώμα, και δεν θα μπορούμε να καθαρίσουμε το όνομά μας με τίποτε!
- Ποιος να μας δει εδώ πάνω;
Πάνε πίσω από τα δέντρα και το κάνουνε, αλλά εκείνη την στιγμή περνάει ένας λαγός και τους βλέπει.
- Μήτσο, πιάσε τον λαγό, γιατί θα μας κάνει ρεζίλι!
Τρέχει ο λαγός, τρέχουν και οι τσομπάνηδες. Πέφτει ο λαγός με μία βουτιά στην λίμνη.
- Ρε συ, πάνε εσύ από την μία μεριά και εγώ από την άλλη, να μην μας ξεφύγει.
Πέφτουν στην λίμνη, ψάχνουν, ψάχνουν, ο λαγός άφαντος.
Μετά από λίγο πιάνει μία πέστροφα ο Μήτσος και την ρωτάει:
- Ρε συ, μήπως είδες κανέναν λαγό;
Και η πέστροφα απαντάει:
- Εγώ, με πούστηδες δεν μιλάω!

TAXIDIOTHS

Αλλιώς τα βλέπω τα πράγματα

Αλλιώς τα βλέπω τα πράγματα


Ένας κοντούλης τυπος ανεβαίνει στον Ηλεκτρικό σιδηρόδρομο στο Μοναστηράκι για Πειραιά.
Το βαγόνι πήχτρα, και αυτός είναι στριμωγμένος από μία δίμετρη κοπελιά και προσπαθεί να βολευτεί.
- Μελαχρινούλα, της λέει, κάνεις λίγο δεξιά να χωρέσουμε όλοι;
Αυτή σημασία.
- Έλα μελαχρινούλα, σε σένα μιλάω. Προχώρα στον διάδρομο λίγο!
Με τα πολλά γυρνά η δίμετρη και του λέει:
- Μα καλά, σε μένα μιλούσατε τόση ώρα; Δεν βλέπεις που είμαι ξανθιά;
- Ε! για να πω τη μαύρη αλήθεια, από εδώ που είμαι... αλλιώς τα βλέπω τα πράγματα!


TAXIDIOTHS

ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ

ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ 

ΔΙΣΤΙΧΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ



Σήμερον μαύρος ουρανός ,
σήμερον μαύρ’ ημέρα,
σήμερα θα χωρίουνταν
μάνα και θυγατέρα.
Οσήμερον το κόρασον
δύο καρδόπα έχει
τ’ έναν αφήνει σοι’ κυρού
και τ’ άλλο παιρ’ και πάγει.
Οσήμερον το κόρασον
δύο πορτόπ’ ανοίγει,
τ’ έναν ανοίγει και ν’ εμπαίν’,
τ’ άλλο σπαλεί και πάγει.
Άφσον κόρη, την μάναν σου
και ποίσον άλλεν μάναν.
Άφσον, κόρη, τον κύρη σου
και ποίσον άλλον κύρην.
Άφσον , κόρη, τα’ αδέλφα σου
Και ποίσον άλλ’ αδέλφα.


- Ντο είχες , κόρη, κι άργευες,
ντο είχες κι εργοπόρνες;
- Είχα τον κύρη μ’ τον καλόν
και χωρισίαν’ κι επαίρνα.
- ντο είχες , κόρη, κι άργευες,
ντο είχες κι εργοπόρνες;
- Είχα τα’ αδέλφα μ’ τα καλά
και χωρισίαν’ κι είχα.
Τίμα , κόρη, την πεθερά σ’ ,
να είσαι τιμημέντσα,
τίμα , κόρη, την πεθερά σ’,
να είσ’ αγαπημέντσα.
Κόρη, μάθα την αγρυπνιάν
και την κακοπειρίαν
αύριο θα πάς σοι πεθερού σ’ ,
να είσαι μαθαιμέντσα.


"Νύφε, τίμα τον πεθερό σ', άσον κύρη σ' καλίον,νύφε, τίμα την πεθερά σ', άσην μάνα σ' καλίον,νύφε, τίμα τα ντράδελφα σ', άσ' αδέλφες καλίον,νύφε, τίμα τις συγγενούς σ', άσι συγγενούς σ' καλίον". 



αγλαμά γαϊτεσί 

«Μη κλαις, κόρη, μη κλαις, κόρη,
κι εφτάς κι εμέν και κλαίω,
τ’εμόν η κάρδια γεραλούν κι αν κλαίω θα ματούται,
κι αν κλαίω, κλαίω αίματα κι αν φλίβουμαι, φαρμάκα.
Σαν κλαις εσύ, κλαίω κι εγώ, κλαίει κι ο κόσμος ούλος.
Σκοτία εν τσαμούρα είν’ κι επάρτ’ατεν κι ελάτε.
Η στράτα μουν ανήφορος, τα γόνατα μ’ κι κάμ’ νε.»

Εγώ έμ’ π’ ετραγώδεσα
εφτά νύχτας κι ημέρας
ση Δεσποινίτσας τη χαράν,
ση Κωνσταντή τον γάμον.
Εφτά ημέρας σο ποδάρ’
και ξάι πουθέν ‘κι εκάτσα,
εφτά ημέρας σο χορόν
κι ομμάτα απάν ‘κι έγκα.
Έπαιξα κι ετραγώδεσα,
το στόμα μ’ ξάι ‘κι εστάθεν,
έναν τραγώδ’ δύο φοράς
κανείς ‘κι έκ’σεν να λέγω.
Σα τραγωδίας, σο χορόν
κανείς ‘κι παραβγαίν’ με,
τη κόρ’ς το γλυκοτέρεμαν
έκαψεν την καρδία μ’.

εφτά νύχτας κι ημέρας
ση Δεσποινίτσας τη χαράν,
ση Κωνσταντή τον γάμον.
Εφτά ημέρας σο ποδάρ’
και ξάι πουθέν ‘κι εκάτσα,
εφτά ημέρας σο χορόν
κι ομμάτα απάν ‘κι έγκα.
Έπαιξα κι ετραγώδεσα,
το στόμα μ’ ξάι ‘κι εστάθεν,
έναν τραγώδ’ δύο φοράς
κανείς ‘κι έκ’σεν να λέγω.
Σα τραγωδίας, σο χορόν
κανείς ‘κι παραβγαίν’ με,
τη κόρ’ς το γλυκοτέρεμαν
έκαψεν την καρδία μ’.
Aυτό το άρθρο προέρχεται από το Pontios Akritas ΛΥΡΑΡΗΔΕΣ ~ pontios akritas http://pontiosakritas.blogspot.com/p/blog-page_07.html#ixzz2yUBuI06V
PONTIOS AKRITAS http://www.pontiosakritas.blogspot.com/ 

Θα τον κρατούσα!

Θα τον κρατούσα!

Κατεβαίνει ένας βλάχος την μεγάλη εβδομάδα στο χωριό να εξομολογηθεί και να μεταλάβει.
Ο παπάς που τον εξομολογεί τον ρωτάει:
- Τί αμαρτίες έχεις κάνει;
- Ε, τί αμαρτίες να κάνω, μόνος μου πάνω στο βουνό; Κάθε μέρα χτυπάω και μία μαλακία.
- Α, αυτή είναι μεγάλη αμαρτία! Είναι σαν να σκοτώνεις έναν άνθρωπο κάθε μέρα!
Το σπέρμα σου θα μπορούσε να γίνει ένας επιστήμονας, ένας σπουδαίος άνθρωπος!
- Καλά λες, λέει ο βλάχος. Δεν το είχα σκεφτεί αυτό. Θα σταματήσω!
Ο παπάς τον μεταλαμβάνει και ο βλάχος ξανανεβαίνει στο βουνό.
Για κανα μήνα προσπάθησε να κρατηθεί, αλλά στο τέλος δεν άντεξε.
- Θα τραβήξω μία, και ότι γίνει ας γίνει! λέει ο βλάχος.
Τραβάει μία και, λόγω της αποχής, πετάγεται στην άλλη άκρη του δωματίου.
Και λέει ο βλάχος:
- Φτου γαμώτο! Αν ήξερα ότι ήταν πιλότος, θα τον κρατούσα!


TAXIDIOTHS